در حقوق ایران، واژه «تامین» معمولاً به اقدامات احتیاطی یا قضاییای گفته میشود که برای حفظ یک حق، مال یا دلیل یا تضمین حضور یک متهم انجام میشود تا از تضییع یا از بین رفتن آن جلوگیری شود. این واژه در معانی تخصصی زیر کاربرد دارد:
· تامین خواسته (در حقوق مدنی): اقدام برای توقیف اموال خوانده (بدهکار) تا زمانی که دادگاه درباره اصل دعوا تصمیم بگیرد. این کار از فرار یا پنهان کردن اموال توسط خوانده جلوگیری میکند. برای مثال، اگر کسی از دیگری طلب داشته باشد و بیم فرار یا پنهانسازی اموال او را داشته باشد، میتواند درخواست تامین خواسته کند.
· تامین دلیل: اقدامی برای حفظ مدارک و شواهد (مانند سند، شهادت شهود یا کارشناسی) که ممکن است پیش از طرح دعوا در دادگاه از بین برود یا نابود شود.
· قرار تامین کیفری: تصمیم قاضی برای محدود کردن آزادی متهم به منظور تضمین حضور او در مراحل تحقیق، رسیدگی و اجرای حکم. این قرار انواع مختلفی دارد که از کمترین (التزام به حضور) تا شدیدترین (بازداشت موقت) را شامل میشود.
به طور خلاصه، «تامین» در حقوق، طیفی از ابزارهای قانونی برای حفظ امنیت قضایی و تضمین اجرای عدالت است؛ چه از طریق توقیف اموال در دعاوی مدنی و چه از طریق تضمین حضور متهم در پروندههای کیفری.
ادامه مطلب...https://adnankarimi.ir/2026/06/18/%d9%85%d8%b9%d9%86%db%8c-%d8%aa%d8%a7%d9%85%db%8c%d9%86/